Bureau Play wordt van energie en enthousiasme voorzien door mij, Marieke van Dam. Ik werd in januari 1975 op een koude dag geboren in een klein huisje op het Friese platteland. En werd de eerste jaren van mijn leven Pipi genoemd vanwege mijn sproetjes, lange rode haren, mijn vrolijke streken en eigenzinnigheid. Ik was altijd op ontdekkingstocht, klom in de hoogste bomen, sleepte de kinderen uit de buurt mee op mijn ontdekkingstochten. Ook al word ik nu nog maar zelden Pipi genoemd, ik voel me nog steeds die vrolijke opdonder. En iedere dag is nog steeds een nieuw avontuur waarin ik de Tommie’s en Annika’s om me heen graag mee sleep.
Ik had voor Bureau Play diverse korte en langere carriere’s. Zo was ik afdelingssecretaresse bij een ministerie, pr-medewerker bij grote theaterorganisaties, consultant in de publieke sector en deed ik een klein uitstapje in de grafische vormgeving. Uiteindelijk begon ik, na een 3,5 jaar durende coachingsopleiding, mijn eigen coachingsbureau gericht op creatieve ondernemers. In mei 2009 hielp een van mijn liefste vriendinnen met het bedenken van een bedrijfsnaam. Dat werd Bureau Play.
Kort daarna zag ik op Ted.com de TEDtalk ‘Why play is vital’ van Stuart Brown. Vanaf dat moment begon een vrolijke fascinatie met spelen en dan vooral gericht op volwassenen. Want hoe zit dat eigenlijk dat we zoveel minder spelen als we ouder worden? En wat zou er gebeuren als we wel weer meer gingen spelen? Twee jaar lang dacht ik uitgebreid over deze vragen na. Totdat ik in het voorjaar 2011 besloot om maar eens zelf wat meer te gaan spelen. Ik sprak met mezelf af om iedere dag een speelkwartier op mijn to-do list te zetten. Fotograferen, stoepkrijten met vrienden, kleine guerilla-art acties maar soms ook gewoon een kleurplaat inkleuren of popcorn bakken. ik vond het soms lastig (want prioriteit aan spelen geven was ik niet gewend) maar vooral ontzettend leuk. Al snel besloot ik mijn hele zomer te wijden aan spelen: een Summer of play.
Tijdens deze zomer maakte ik onvoorstelbaar veel avonturen mee. En ik begon met het schrijven van een boek. Een speelboek voor volwassenen. Mijn favoriete schrijfplek: de vele leuke koffietentjes in Amsterdam. Ik vroeg of mensen mij een kopje koffie wilden sponsoren en bedacht voor de ‘koffieschenkers’ als bedankje de speelregels. Ik kreeg in totaal 113 kopjes en schreef even zoveel speelregels.
In de zomer besloot ik te stoppen met de coachingswerkzaamheden voor creatief ondernemers. Bureau Play richt zich sindsdien alleen nog op een ding: mensen (lees: volwassenen) meer laten spelen. En ik ben zelf van een Summer of play overgestapt naar een Life of play.
Recente reacties